Cantar de Mío Cid. Folio 3v
Bien lo sabemos que el algo a gañado,
quando a tierra de moros entró, que grant aver a sacado:
non duerme sin sospecha qui aver trae monedado.
Estas archas prendamoslas amos,
en logar las metamos que non sea ventado
Mas dezidnos del Çid, de que sera pagado
O que ganancia nos dara por todo aqueste año?»
Respuso Martín Antolínez a guisa de menbrado:
«Myo Çid querrá, lo que ssea aguisado;
Pedir vos a poco por dexar so aver en salvo.
Acógensele omnes de todas partes meguados,
A menester seysçientos marcos».
Dixo Rachel e Vidas «dar gelos hemos de grado».
—«Ya vedes que entra la noch el Çid es pressurado,
huebos avemos que nos dedes los marcos».
Dixo Rachel e Vidas «non se faze assi el mercado
Si non primero prendiendo e despues dando».
Dixo Martín Antolínez «yo desso me pago
Amos tred al Campeador contado,
e nos vos ayudaremos que assí es aguisado
por aduzir las arcas e meter las en vuestro salvo,
que non lo sepan moros nin cristianos».
Dixo Rachel y Vidas «nos desto nos pagamos
Las archas aduchas, prendet seyesçientos marcos».
Anónimo, copista Per Abbat